Nereye Kadar

Hayat işte;

Buz kesiği yaşamlar

Can kırığı aşklar

Sonsuzluğuna inandığımız

Tenlere gömülü, sayılı soluklar

Oysa her şeyin bir sonu vardı

Ne acılar kalıcıydı

Ne de mutluluklar

Yine de çekinmiyordu hiç insan

Açabiliyordu birbirlerinin kalplerinde

Koca koca yaralar

Sahi büyütür müydü bizi

Öldürmeyen acılar?

Ve kimlere, nereye kadar?

Özlem SABA